"Nogmaals erg bedankt voor het geweldige schilderij dat je hebt gemaakt. Ze zijn er erg, erg blij mee! wat een gave als je dit zo kunt. Hopelijk ga ik je vaker zien! Groetjes:)"
Het werd een huwelijk, maar niemand wist dat;) Een van de bijzonderste momenten die ik in al die jaren mocht bijwonen! Er was een feestplek gecreëerd uit het niets, op een afgelegen grasland, helemaal in festivalsfeer. Om te vieren dat Cathelijne 40 was geworden (en 41 en 42), om Brams herstel te vieren, om 20 jaar Uniek te vieren, om tien jaar samen te vieren én om het leven te vieren en mooie herinneringen te maken. Nadat Bram een emotionele speech had gehouden en vertelde over het belang van het maken van mooie herinneringen, zei hij; "en daar gaan we nu meteen mee beginnen, als jullie een ogenblikje hebben, dan ga ik nu even mijn pak aan trekken…En toen gebeurde het…het middenpad werd vrijgemaakt, matten werden uitgerold, en buiten stond Cathelijne (ondertussen met een prachtige bruidsjurk aan) klaar om met haar vader naar het podium te lopen. Prachtig dochtertje in mooie bruidsjurk en twee bruidsmeisjes ernaast. Wat een verrassing, wat een bijzonder mooi moment was dat! Helemaal in Bohémien stijl, net zoals de aankleding van het feest. Tot in de puntjes! Lieve Rian, bedankt voor de goede zorgen en dat je zoveel moeite had gedaan om erachter te komen welke vergeetmuts het raam van de auto wagenwijd open had staan (ik;)
